Ostry początek i obecność choć dyskretnych, ale uchwytnych objawów zapalnych ułatwiają różniczk iwanie. Leczę ;i e polega na stosowaniu krwi własnej, szczepionek oraz na stosowaniu ciepła miejscowo (diatermia, okłady gorące, borowinowe, na skórę powleczoną maścią jodową, ichthyolową, antiphlogistyna). Kiła sutka zdarza się rzadko, jest niebolesna, prowadzi zależnie od postaci, do powstawania owrzodzeń, guzów lub rozpadających się nacieków. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu innych objawów kiły, na wyniku badania serologicznego. Leczenie swoiste. Rozróżniamy uchyłki: z pociągania (e tractione) i wydymania (e p u 1 s i o n e), te ostatnie, jako większe, jedynie posiadają znaczenie. Objawy zupełnie podobne do zwężenia przełyku mogą dać zaburzenia czysto czynnościowe (C ardiospasmus).