Leczenie. Przygotowujemy przylepiec szerokości dłoni, a długości = 3/4 obwodu klatki piersiowej i naklejamy go podczas głębokiego wydechu wzdłuż złamanego żebra i zgodnie z jego przebiegiem, a więc skośnie ku dołowi, tak aby końce przylepca sięgały poza kręgosłup styłu i poza mostek od przodu. Do wewnątrz kodeina, a nawet morfina, pozycja półsiedząca. Zrost następuje po około 14 dniach. Wylew doopłucnowy może wymagać nakłucia. Odma wsysa się przeważnie samorzutnie. Rokowanie zależne od obecności uszkodzeń głębszych, gdy ich niema, jest dość dobre. IV. Ze spraw zapalnych niekiedy spostrzega się c s t e o-myelitis żebra (po durze). Daleko częściej w żebrach usadawia się gruźlica. Początkowo powstaje bolesne zgrubienie, potem ropień zimny, wreszcie przetoka i owrzodzenia. Rokowanie, wobec skłonności do szerzenia się wgłąb, na narządy oddechowe, niebardzo pomyślne. Leczenie polega na wycięciu całego ogniska (wczesne okresy) lub na wyskrobania i naświetlaniu promieniami Roentgena (późne okresy). Ogólne leczenie, jak w każdej gruźlicy kostnej, nieodzowne.