Ruchomość guza badamy w stosunku 1 ) do skóry, 2) do gruczołu, 3) do podłoża, t. j. mięśnia piersiowego, względnie klatki piersiowej.
Wreszcie badamy dotykiem gruczoły pachowe, pod i nadobojczy-kowe, oraz w razie podejrzania na dalszy już etap sprawy, badamy dokładnie płuca (płyn, stłumienia, krwioplucie) oraz kościec, w pierwszym rzędzie kręgi, najlepiej zapomocą promieni Roentgena.
Duża ruchomość, niezmieniona zupełnie skóra, niezbyt twarde utkanie i oczywisty brak gruczołów przemawiają za sprawą dobrotliwą, jednak pamiętać należy, że około 80% wszystkich guzów sutka stanowią raki i dlatego zupełnie uspokoić się możemy dopiero po uzyskaniu pomyślnego wyniku badania drobnowidowego. Inaczej mówiąc, stwierdzenie obecności guza sutka jest wskazaniem do jego wycięcia, choćby dla celów rozpoznawczych.